Wat een pitchcoach niet doet
Hij maakt je slides niet mooier. Hij schrijft je pitch niet voor je. En hij vertelt je niet dat het goed was, want daar heb je al drie collega's voor.
Een pitchcoach kijkt naar wat je publiek ziet en hoort. Dat is iets anders dan wat jij denkt dat je doet. Het verschil tussen die twee is het hele vak.
Wat hij wel doet
Hij ziet wat jij niet ziet. Dat je handen op je rug gaan zodra je bij je kernboodschap komt. Dat je stem omhooggaat aan het eind van elke zin, waardoor alles een vraag wordt. Dat je een stap achteruit doet precies op het moment dat je iets belangrijks zegt. Je weet het niet, want je staat er zelf in. Een coach staat ertegenover.
Hij hoort waar het wegzakt. Een zaal weet binnen twintig seconden of je gelooft wat je zegt. Een coach hoort op welke zin je stopt met menen wat je zegt, en vraagt waarom die zin erin zit. Meestal is het antwoord: omdat het moest van marketing. Dan gaat hij eruit.
Hij stelt de vraag die je ontwijkt. Waarom vertel jij dit? Wat wil je dat ze doen als je klaar bent? Wie zit er eigenlijk in de zaal? Het zijn simpele vragen. Ze zijn verrassend lastig te beantwoorden, en het antwoord verandert de pitch.
Hij laat je het nog een keer doen. Dat is het deel dat niemand leuk vindt en dat het meest oplevert. Een pitch wordt niet beter van praten erover. Hij wordt beter van staan, feedback, en weer staan.
Hoe een sessie eruitziet
Bij ons begint het met je pitch zoals hij nu is. Geen voorbereiding, geen gepolijste versie. Gewoon doen, voor de coach en liefst voor een paar collega's. Dat is drie minuten ongemakkelijk en daarna heeft iedereen iets om over te praten.
Dan kijken we naar drie dingen, in deze volgorde. Of je bij jezelf begint: is er iets persoonlijks, iets wat verklaart waarom jij dit vertelt? Of je bij je publiek bent: zeg je hun probleem, in hun woorden, of praat je tegen een folder? En wat je lijf doet terwijl je praat: handen, voeten, ogen, adem.
In de training kijkt de zaal mee via de Pitch-o-meter. Na elke pitch geeft iedereen op zijn telefoon één tot vijf sterren, kiest woorden voor wat werkte en wat scherper kan, en kijkt naar drie dingen. Rust en ademhaling: was de spreker ontspannen? Contact: werd er echt contact gemaakt? Overtuigingskracht: was het haakje leuk en de vraag helder? Het scherm laat het meteen zien. Eerlijker feedback bestaat niet.
Daarna doe je hem opnieuw. Met één aanpassing, niet met tien. Een coach die tien dingen tegelijk zegt, heeft niet gekeken. Eén ding, nog een keer staan, en dan het volgende.
Aan het eind heb je geen betere tekst. Je hebt een pitch die je durft te doen zonder papier. Dat is het verschil.
Een theatermaker of een trainer?
Beide. Dat is de reden dat we met zijn tweeën zijn.
Marcel is acteur, zanger en comedian. Hij ziet een podium zoals een timmerman een plank ziet: waar het buigt, waar het kraakt, waar je moet staan om de zaal te hebben. Hij hoort aan je adem dat je gespannen bent voordat jij het merkt.
Romeo is programmamanager en presenteert voor directies. Hij weet wat een MT hoort als je "synergie" zegt, en wat een sales team doet met een pitch die niet eindigt in een vraag.
Een pitchcoach die alleen het podium kent, maakt je een acteur. Een coach die alleen de boardroom kent, maakt je een manager. Je wilt allebei.
Wanneer een coach, en wanneer een training
Een coach als je één pitch hebt die ergens op aan moet. De investeerder, de tender, de keynote. Eén persoon, één verhaal, een dagdeel.
Een training als het niet om één pitch gaat maar om hoe een team presenteert. Een sales team dat prospects verliest bij slide drie. Een MT dat de nieuwe koers moet uitleggen aan zestig mensen. Starters die hun eerste presentatie geven en liever niet. Dan is het geen kwestie van één verhaal beter maken, maar van een hele groep laten staan.
Wij doen het tweede, met het eerste erin. In een in-company training doet iedereen zijn eigen pitch, en de coach kijkt per persoon. Het verschil met één-op-één is de zaal: collega's die eerlijk terugzeggen wat bleef hangen, zijn de beste feedback die er is. En er verandert iets in een team dat elkaar een keer écht heeft zien staan.
Als je morgen moet
Dan is er geen tijd voor een coach, en dat geeft niet. Doe dit. Schrijf je kernboodschap op in één zin. Zeg je pitch hardop voor één collega, en vraag alleen wat er bleef hangen, niets anders. Film jezelf en kijk terug zonder geluid: dan zie je wat je handen doen. En zorg dat de laatste zin een vraag is.
De gratis tool op deze site helpt met het eerste deel, de opbouw en de tijd. Voor de rest moet je staan. Daar is geen artikel voor, wel een podium.


